Ve Gitti!
Daha önceki yazımda gidecek diye haykırmıştım. Ve o gitti! Gideli tam iki hafta oldu. Bu süreçte yazmak için ancak toparlayabildim kendimi.
Aynı Dünyadayız Ya, O Da Yeter
Çok yakında sevdiğimi gönderiyorum, çok uzaklara. Hemde kendi özgür irademle.
Bir umut işte, birgün iyi bir mevki sahibi olabilmesi için, iyi bir yaşam sürebilmek için taş basacağım bugün bağrıma. Dile kolay 6 ay...
Göze aldık ikimizde, uzun değil bu süre. Askerlik gibi bi şey işte. Üzülecek çok şey olacak elbette, siz bir de kavuştuğumuz günü düşünün. O ne büyük bir sevinçtir, hayal edin.
Özlem, adı özlem olmalı bunun. Hasretin o iç burkan kokusu burnuma gelmeye başladı bile. Sanırım epey zor olacak benim için ve tabi onun için. Ama korkmuyorum, ne onun adına ne de kendi adıma.
Biliyorum sevdiğim, sen benimsin. Yüreğin kabarmasın ben de öyle.
16 gün kaldı aynı ülkedeki birlikteliğimize. Sonrasında sınırlar ayıracak bizi, iki devlet gibi. Ama biliyorum ya döneceksin çok yakında ve nasıl olsa aynı dünyadayız.
Şimdilik...
Şimdi Oldu, Başlayabilirim:) İlk Yazıdır Okumamanız Şiddetle Tavsiye Edilir!
Bloğuma kavuştum, nihayet.
Şimdi ilk olmanın verdiği heyecanla birşeyler karalamanın zamanı. İlk yazı olması nedeniyle tahmin edersiniz ki, bu yazının kategorisi "saçmalamalar" olacak.
Dilerseniz hiç okumadan kapatabilirsiniz. Esasen bu yazının deneme amacıyla yazılmış olduğu da söylenebilir. Nihayetinde ne yaptığını da görmek istiyor insan.
Bana bu fırsatı veren çok sayın ve pek değerli blogcu yöneticilerine sonsuz teşekkürlerimi iletmeden edemeyeceğim.
Bu yazının içeriğine ve okuduysanız kaybettiğiniz zamana içinizden acıdığınızı hisseder gibiyim. Ama bekleyin, müptela olacaksınız.
